Felix Ólafsson kristniboði lést í Hillerød í Danmörku sl. miðvikudag.
Felix Ólafsson er fæddur og uppalinn í Reykjavík, sonur hjónanna Hallfríðar Bjarnadóttur og Ólafs Guðmundssonar. Hann er yngstur fjögurra bræðra sem allir voru merkismenn: Friðrik dó rúmlega tvítugur, þá þegar afgerandi leiðtogi í blómlegu starfi KFUM í Laugarneshverfi. Bjarni var einnig burðarás í því starfi og mikill hagleiksmaður eins og kapellan í Vatnaskógi sannar. Sr. Guðmundur Óli var í áratugi einn skeleggasti kennimaður íslensku kirkjunnar og þjónaði í Skálholtsdómkirkju, einni af höfuðkirkjunum. Yngstur þessara bræðra er Felix, síðastur en ekki á neinn hátt sístur heldur merkur brautryðjandi og frumkvöðull.
Frá barnsaldri sóttu bræðurnir KFUM-fundi. Í íslenska fámenninu báru KFUM og KFUK og Kristniboðssambandið gæfu til að standa hlið við hlið svo starfið fléttaðist saman í sterka líftaug. Felix drakk í sig frásagnir af kristniboðsstarfinu í Kína sem Herborg og Ólafur Ólafsson leiddu og síðar Astrid og Jóhann Hannesson. Sem unglingur gaf hann Jesú hjarta sitt og ákvað að helga líf sitt boðun kristinnar trúar meðal þjóða sem höfðu ekki heyrt fagnaðarerindið. Þess vegna nam hann við kristniboðaskóla Norska lútherska kristniboðssambandsins í Osló.
Kommúnistar náðu völdum í Kína og landið lokaðist fyrir kristniboðsstarfinu. Í kjölfarið ákvað stjórn Sambands íslenskra kristniboðsfélaga að hefja starf í Eþíópíu með Norska lútherska kristniboðssambandinu. Þannig atvikaðist það að Felix varð fyrsti íslenski kristniboðinn þar.
Hann fór samt ekki einn því haustið 1952 kvæntist hann Kristínu Guðleifsdóttur og upp frá því voru þau samferða í lífinu uns hún lést haustið 1997. Blessuð sé minning hennar.
Þessi ungu hjón voru vígð sem kristniboðar í árslok 1952. Eftir tungumálanám í London lá leiðin suðureftir. Þau fengu far með norsku flutningaskipi frá London til Massawa. Siglingin tók fjórar vikur. Síðasta áfangann flugu þau frá Asmara til Addis Abeba. Þangað komu Felix og Kristín 25. sept. 1953. Fyrsta árið lærðu þau amharísku og bjuggu sig undir starfið. Haustið 1954 var ekið suður á bóginn um vegi og vegleysur uns þau náðu loks til Konsó 26. okt. Þá var Felix að verða 25 ára, Kristín rúmum tveimur árum yngri og Kristinn Friðrik nýfæddur. Ólafur fæddist tæpum tveimur árum síðar en Anna Laila stuttu eftir að foreldrarnir urðu prestshjón í Reykjavík.
Fyrstu íslensku kristniboðarnir bjuggu í Konsó á fjórða ár.
Konsófólkið var forvitið um Jesú en frá upphafi snerist starfið einnig um fræðslu og líknarþjónustu. Felix starfrækti skóla og fljótlega varð til fyrsti vísir að sjúkraskýli. Smám saman fóru innfæddir að treysta hvítingjunum. En það er stórt skref að snúa baki við trú feðranna og rótgrónum, aldagömlum siðum. Fyrsta eitt og hálft árið urðu engin sýnileg straumhvörf.
Ísinn var brotinn þegar seiðmaðurinn Berrisja Germó ákvað að taka kristna trú og segja skilið við allt sem tengdist seiðmannshlutverkinu. Andarnir, sem fólkið óttaðist, refsuðu honum ekki fyrir að snúa baki við þeim með svo afgerandi hætti. Þá hlaut Jesús að vera máttugri og óhætt að reiða sig á hann.
Þetta var upphaf vakningarinnar og einstakrar blessunar sem starfið í Konsó nýtur enn.
Nokkrum árum síðar var Felix aftur á byrjunarreit en í gerólíku umhverfi. Í árslok 1963 var hann kosinn sóknarprestur í nýstofnuðum Grensássöfnuði í Reykjavík og tók prestsvígslu tveimur dögum fyrir jól.
Háaleitishverfi reis hratt. Því fylgja vaxtarverkir þegar fjölskyldur úr ólíkum áttum mynda nýtt samfélag. Eins var enginn heppilegur samkomustaður innan sóknarmarkanna og fyrstu árin fór safnaðarstarfið fram í Breiðagerðisskóla, í Bústaðasókn.
Sr. Felix leiddi söfnuðinn unga við þessar kolómögulegu aðstæður. Boðun hans var biblíuleg og skýr en framkoma hans hlý og alúðleg. Þannig náði hann til fólksins og ávann sér virðingu og skilning. Þau, sem kynntust honum í Grensássöfnuði, minnast hans æ síðan með þakklæti og aðdáun.
Árið 1970 fluttust þau hjónin til Noregs og sr. Felix var fyrst sóknarprestur í Enningdalen-sókn í Idd í Austur-Noregi fram á mitt ár 1972. Þá varð hann prestur við Tagensbokirkju í Kaupmannahöfn til 1975, eftir það sjúkrahúsprestur við Diakonissuhúsið Sct. Lukas Stiftelsen í Hellerup í Gentofte til 1980, þá við Diakonhjemmets Sykehus á Haraldsplass í Bergen einn vetur, eftir það sóknarprestur í Stenløse-sókn á Norður-Sjálandi frá vori 1981 til hausts 1986 og loks við Tagensbo kirkju í Kaupmannahöfn til 30. nóv. 1998.
Á kristniboðsstöðinni í Konsó stendur kirkja frá áttunda áratugnum. Yfir altarinu er kross og annar utan á gaflinum. Þar sem krossarnir eru stóð áður akasíutré. Áður en kirkja reis fór guðsþjónustuhaldið fram í forsælunni sem tréð veitti og fólk var skírt þar.
Krossarnir innan og utan á kirkjugaflinum minna á erfiði frumkvöðlanna og trúmennsku í þjónustunni sem var upphaf mikillar, varanlegrar blessunar.
Þau kristnu í Konsó þakka það enn að Felix og Kristín komu þangað með fjársjóðinn sem mölur og ryð fá ekki grandað.
Útför Felix Ólafssonar fer fram laugardaginn 21. mars kl. 12:00 frá kirkju Sct. Lukas Stiftelsen í Hellerup.
Til að minnast hans benda aðstandendur á minningargjafir til starfsins í Konsó í gegnum gjafareikning SÍK.
Kt: 550269-4149
Reikningsnr: 0117-26-002800
IBAN: IS780117260028005502694149
SWIFT: NBIIISRE